فرق “شهروند” و “مقیم”

اعطای حق شهروندی به ساکنان، ابتدا در شهرها و ایالت‌های یونان باستان به وجود آمد، جایی که فقط به صاحبان املاک، حق شهروندی داده می‌شد. به مرور زمان، مفهوم شهروند و مقیم، از ماهیت جغرافیایی خود فراتر رفت و به مفهومی حقوقی تبیدل شد. امروزه تابعیت، تعیین کننده بهره‌مندی از رفاه است.

فرق “شهروند” و “مقیم” چیست؟

  • شهروند بودن و مقیم بودن دقیقاً یکسان نیستند.
  • تابعیت یعنی به وفاداری شخص به دولت، در قبال حمایت دولت از او، در داخل و خارج از مرز سیاسی.
  • حقوق سیاسی کامل، از جمله: حق رأی، تصدی مناصب دولتی، و آزادی های مدنی به:

  1. متولدان بومی اعطا می‌شود (مطابق اصطلاح حقوقی لاتین: “حق خاک”)
  2. یا به شهروند دارای تابعیت: به عنوان مثال، شخصی که توانسته شرایط قانونی دریافت اقامت دائم کشوری،غیر از زادگاه خود را به دست آورد. (Naturalization یا تابعیت، اصطلاحی اسکاتلندی‌ست به جا مانده از قرن ۱۶اُم).

  • شروندان علاوه بر اعلام وفاداری، باید مالیات بپردازند و به هنگام نیاز، وظایف قانونی‌شان در قبال جامعه را نیز انجام دهند: از جمله اقتضائات نظامی.

تاریخچه‌ی مختصر شهروند و شهروندی

  • اعطای حق شهروندی به ساکنان، ابتدا در شهرها و ایالت‌های یونان باستان بوجود آمد، جایی که فقط به صاحبان املاک حق شهروندی داده می‌شد.
  • رومیان اعطای حق شهروندی را، تبدیل به نوعی امتیاز کردند که به مردم مغلوب در نبردها داده می‌شد یا از آنها سلب می‌شد.
  • با گذشت زمان، حق شهروندی به همه‌ی ساکنان آزاد امپراتوری روم اعطا شد.
  • در اروپا، همزمان با دوران فئودالیسم، آرمان و انگاره‌‌های حقوق شهروندی شکست خورد.
  • اما با برآمدن عصر رنسانس، این انگاره، بازآفرینی و در جریان انقلاب آمریکا و فرانسه استوارتر شد.

شهروندی در واژه‌ها

  • در قرن ۱۴‌اُم میلادی، اصطلاح شهروند، ” citizen” بر اساس واژه‌ی انگلیسی-فرانسوی “cité”و “city”، وارد زبان انگلیسی شد.
  • این اصطلاح، مفهوم ساده‌ای داشت: ساکن یک شهر یا شهرک.
  • رفته رفته، شهروندان اهمیت سیاسی و حقوقی ویژه‌ای یافتند: به عنوان اشخاصی که از نظر قانونی به یک دولت-ملت تعلق دارد و دارای حقوق و حمایت‌های آن دولت است.
  • در حدود قرن پانزدهم، اصطلاح ساکن “resident”، از زبان لاتین وارد اصطلاحات حقوقی شد.
  • این اصطلاح به هر شخصی که در مکان خاصی زندگی می‌کرد، اطلاق می‌شد. مکانی مثل یک شهر.

عصر جدید

  • با این حال، در طول قرن‎ها، این اصطلاحات کاربردهای متفاوتی پیدا کردند.
  • امروزه، «شهروند» یعنی شخصی که از نظر قانونی «متعلق» و «وفادار» به یک کشور است.
  • و «مقیم» یعنی شخصی که به طور قانونی در یک منطقه خاص زندگی یا کار می‌کند. منطقه‌ای مثل یک شهرک، شهر، ایالت یا حتی دانشگاه یا محوطه‌ی بیمارستانی.
  • از منظر قانونی، محل اقامت رسمی، همان آدرسی‌ست که فرد برای رای دادن، دریافت مجوز ماشین و امور مالیاتی، ثبت کرده است.
  • برخی افراد چندین اقامت‌گاه دارند که مواقع مختلف سال را آنجا سپری می‌کنند. اما برای موارد حقوقی و قانونی، تنها یکی از خانه‌های آنها محل اقامت رسمی‌شان تلقی می‌شود.

فرق “شهروند” و “مقیم”، با اقلیما بیشتر بدانید

راه‌تان دور و وقت‌تان محدود است، ما در کوتاه‌ترین زمان به مهم‌ترین پرسش شما بهترین پاسخ را می‌دهیم.